De World Gold Council (WGC) publiceerde recent de resultaten van de Central Bank Gold Reserves Survey. Dit is een periodieke enquête die peilt naar de intenties met betrekking tot de goudvoorraden en ook naar de redenen om goud aan te houden als deel van de internationale reserves. 

 

Van alle ondervraagde centraal bankiers liet 24% weten dat ze hun goudvoorraden de komende 12 maanden verder willen uitbreiden. Dit is opmerkelijk, want 2022 was al een recordjaar met bijna 1.136 ton, fors meer dan de 455 ton van een jaar eerder. De centrale banken zijn al sinds 2010 per saldo netto koper van goud. In het eerste kwartaal zette die trend zich verder met netto aankopen van 228 ton. In de vier meest recente kwartalen waarover cijfers beschikbaar zijn (1 april 2022 t.e.m. 31 maart 2023) was Turkije de grootste koper met 140,88 ton, gevolgd door China (120,06 ton), Singapore (68,67 ton), Oezbekistan (43,86 ton) en India (34,22 ton). 

 

Voor het lopende tweede kwartaal zijn slechts voorlopige cijfers beschikbaar. De centrale bank van Turkije stelde een deel van het gekochte goud (80,8 ton) in april weer ter beschikking aan de lokale goudhandels. Die hadden onvoldoende voorraden als gevolg van de lage beschikbaarheid van goud voor de import en de hoge vraag. Door de hoge inflatie houdt een deel van de bevolking zijn spaartegoeden liever aan in goud dan in lokale valuta. China kocht 16 ton in mei, bovenop de 8 ton in april. Dit brengt de totale aankopen tussen november en mei op 144 ton. De Chinese centrale bank bezit nu 2.092 ton goud. Ook Polen (+14,8 ton) en Tsjechië (+2 ton) stonden sinds de start van het tweede kwartaal aan de aankoopzijde. De centrale banken houden nu gezamenlijk iets meer dan een vijfde van de totale hoeveelheid bovengronds goud aan (ongeveer 208.000 ton) en zijn daarmee als groep veruit de grootste ‘individuele’ houder. 

 

Nog interessanter dan de cijfers is de motivatie van centraal bankiers om meer goud te kopen. Tot nog toe gingen veel analisten ervan uit dat bezorgdheid over sancties een belangrijke rol speelde. Na het uitbreken van de oorlog tussen Oekraïne en Rusland werden de Russische valutareserves die zich in het westen bevonden allemaal bevroren. Goudreserves in eigen land kan men niet in beslag nemen en die worden bijgevolg als veiliger beschouwd dan valuta’s. Toch wordt deze reden slechts bij 20% van de centraal bankiers vernoemd.

 

De meest aangehaalde motivatie pro goud als onderdeel van de valutareserves is de bewezen historische kwaliteit als waarde-opslagmiddel en bescherming op lange termijn tegen inflatie. Daarna volgen argumenten als diversificatie, het ontbreken van tegenpartijrisico en liquiditeit. 


Bron: World Gold Council